رشن | خدمات میزبانی وب

انواع روش‌های نگارش متغیر

برنامه‌نویسی هم همانند هر عمل دیگری، یک سری آداب و رسومی دارد که باید آن را رعایت کرد و یکی از آن آداب، نحوه نوشتن متغیر است.

در نوشتن هر برنامه باید متغیرها را به یک شکل بنویسید، و این طور نباید باشد که مثلا یکی را helloThere نام‌گذاری کنید و دیگری را HelloThere و بعدی را hello_there و بقیه را هم هرکدام به یک استایل متفاوت. همیشه باید یک راه را در برنامه‌نویسی در پیش بگیرید و همان را در برنامه اجرا کنید.

در نظر داشته باشید هیچ فرقی بین این نیست که شما متغیر را helloThere بنویسید یا hello_there حتی، بلکه یکپارچه بودن برنامه مهم است.


Snake Case

در این شیوه تمامی کلمات با خط فاصله پایین یا ـ از همدیگر جدا می‌شوند و تفاوتی ندارد که حرف اول همه کلمات را بزرگ بنویسید یا کوچک.

Full_Name

User_Account

my_name

your_name

اما طبق PEP8 پایتون، شیوه پیشنهادی در نوشتن نام متغیرها، lower snake case می‌باشد که بولد کردیم.


UpperCamelCase

این شیوه همانند روش بالاست اما با این تفاوت که کلمه‌ها به هم چسبیده هستند.

FullName

UserAccount


lowerCamelCase

در این شیوه فقط حرف اول کلمه اول با حرف کوچک نوشته می‌شود و حروف اول بقیه کلمات بزرگ هستند.

fullName

userAccount


اختصار در کلمه اول

در این شیوه کلمه اول به صورت خلاصه بیان می‌شود و بقیه کلمات به صورت کامل ادا می‌شوند.

fName

sName


تماما حروف بزرگ

در این شیوه تمامی حروف با حرف بزرگ نوشته می‌شود.

FULLNAME

USERACCOUNT


و البته یک سری شیوه‌های دیگر که شاید خیلی مرسوم نباشند و معمولا از این شیوه‌ها برنامه‌نویسان برای نام‌گذاری متغیرها در برنامه‌های خود استفاده می‌کنند.


نکته‌ای که باید در نظر داشته باشید این است که همیشه از یک شیوه در برنامه استفاده کنید. مثلا در برنامه‌ای که دارید می‌نویسید هم از lowerCamelCase استفاده نکنید و هم از UpperCamelCase. صرفا از یکی از این دو شیوه استفاده کنید تا برنامه‌تان تکمیل شود. و خب در برنامه بعدی از یک شیوه دیگر می‌توانید استفاده کنید.


پیشنهاد می‌کنم داکیومنت‌های خود پایتون را در این رابطه حتما مطالعه کنید. معروف‌ترین داکیومنت پایتون که در خصوص قواعد نگارشی است PEP8 نام دارد و توصیه می‌شود حداقل یک بار آن را بخوانید.